Panie Przewodniczący! Zmiany klimatyczne należą rzeczywiście do jednego z najważniejszych problemów, jaki staje realnie przed ludzkością w obecnej dobie. Ale zmiany klimatyczne, w przeciwieństwie do tego, co usiłuje się nam wmówić, są zmianami, których człowiek w istotny sposób zmienić nie może. Są to bowiem naturalne cykle przyrodnicze związane z aktywnością słoneczną, zjawiskami zachodzącymi w skorupie ziemskiej i nie ma żadnego dowodu naukowego, Panie Komisarzu – istotnego dowodu naukowego poza quasi-religią, którą usiłujecie stworzyć – że radykalne ograniczenie emisji dwutlenku węgla, które właściwie jest możliwe jedynie w Europie, w istotny sposób wpłynie na ograniczenie zmian klimatycznych.

A jeżeli jest tak, jak mówię, jeżeli wydamy ogromne, niewyobrażalne pieniądze na ograniczenie emisji dwutlenku węgla i nie staną za nami Indie, Chiny, Stany Zjednoczone, to pieniądze te będą wyrzucone w błoto, a mogłyby być wykorzystane na wiele innych celów, choćby na dostarczenie ludności Europy wszędzie czystej wody, ograniczenie zapylenia, wyeliminowanie trujących gazów, tlenków, azotków, siarczków, fluorków i innych. Moglibyśmy mieć czyste powietrze i czystą wodę i jeszcze by zostało na inne cele.

Ja nie twierdzę, że zmiany klimatyczne nie zachodzą i że nie należy podejmować środków oszczędnościowych. Twierdzę natomiast, że jest mitologią filozofia, którą tu się przyjmuje, że głównym problemem jest emisja dwutlenku węgla jako kluczowego gazu cieplarnianego w skali takiej, którą ingerencja człowieka może zmienić, zmieniając czy ograniczając potencjalne ocieplenie klimatu.

Panie Komisarzu, istnieją w tej chwili bardzo poważne opracowania, istnieją dokumenty podpisane przez kilkuset naukowców-klimatologów, którzy kwestionują tego typu rozwiązanie. Bardzo proszę, abyście – zwłaszcza Pan, Panie Komisarzu i naukowcy, z którymi Pan współpracuje – problem ten zanalizowali przed podjęciem strategicznych decyzji, bowiem decyzje te będą bardzo groźne dla dalszego rozwoju ludzkości.