Informacja rządu RP na temat sytuacji w przemyśle hutniczym oraz zamierzenia rządu dotyczące restrukturyzacji tego przemysłu. (18 punkt porządku dziennego)

2001-03-28, Obrady Sejmu RP, 3 kadencja, 105 posiedzenie, 2 dzień

Huta Sendzimira bez gwarancji rządowych niedługo znajdzie się w sytuacji jeszcze gorszej niż Huta Katowice, to jest oczywiste. Tam również bez walcowni gorącej nie ma możliwości uzyskania trwałej rentowności. Grupa krakowskich posłów podpisała taki wniosek, jak sądzę, podziela go pan minister Nowak. Jest pytanie: Czy rząd znajdzie wolę polityczną i środki, bez czego nie da się rozwiązać tego problemu?

Ostatnia kwestia, prywatyzacja tego sektora. Prywatyzacja tego sektora w chwili obecnej, nawet gdyby się wyrywało poszczególne organizmy, które jeszcze coś wartają, zgodnie z tymi wycenami, które przeprowadzają różne firmy konsultingowe i doradcze, na tym etapie będzie bardzo nieopłacalna, bo uzyskamy bardzo niskie ceny, tym bardziej że wielu potencjalnych nabywców woli poczekać na ewentualną upadłość czy na dalsze ograniczenie wartości, bądź istnieje rodzaj zmowy, żeby szereg zakładów przejąć za długi. A zatem to ostatni moment. Jeżeli rząd rzeczywiście poważnie podchodzi do tego programu, to nie wchodząc w jego szczegóły, musi on być uzbrojony w poważne narzędzia ekonomiczne, gwarancje rządowe, środki finansowe. W przeciwnym wypadku za rok dojdzie do tragedii, która powróci jak bumerang, odbije się na dzisiaj już bardzo zagrożonej polskiej gospodarce, albowiem hutnictwo to cała kooperacja, to także załamanie kolei i wszystkie skutki uboczne, jakie z tego będą wynikać.

Na tym etapie Polskie Stronnictwo Ludowe może wyrazić nadzieję, że wreszcie coś z hutnictwem zaczyna się dziać, natomiast nie mamy dzisiaj gwarancji, że program ten rzeczywiście zostanie wdrożony; jeśli uzyska on pełną aprobatę rządu, wówczas możemy go traktować poważnie. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)